Επιστρέφοντας από το κάμπινγκ και αναζητώντας τη δροσιά του βουνού δε θα μπορούσαμε να μην προμηθευτούμε αφράτα καλαμπόκια για τα βραδάκια στην αυλή. Εξάλλου ποιος δε λατρεύει το ψητό καλαμπόκι στα κάρβουνα; Από παιδί θυμάμαι να το απολαμβάνω στις απογευματινές μου βόλτες και ακόμα και τώρα όποτε συναντήσουμε καμία φουφού σε πλατεία ή πεζόδρομο ποτέ δε λέμε όχι σ’ ένα καλοψημένο καλαμπόκι στο χέρι! Στη δική μας εκδοχή τα ψήνουμε στο συμβατικό γκριλ και γίνονται πραγματικά ζουμερά. Τα μικρά ξετρελαίνονται!
